 | | | |
|
|
 |
Koffie en Dromen |
|
|
| | | |
|
|
|
Geschiedenis |
|
|
| | | |
|
|
|
Huisregels |
|
|
| | | |
|
|
|
Route |
|
|
| | | |
|
|
|
Contact |
|
|
| | | |
|
|
|
In de media |
|
|
| | | |
|
|
|
Droom muziek |
|
|
| | | |
|
|
|
Vacatures |
|
|
| | | |
|
|
|
Voorlichting |
|
|
| | | |
|
|
|
Gastenboek |
|
|
| | | |
|
|
|
Benodigdheden |
|
|
| | | |
|
|
|
FILMPJES |
|
|
| | | |
|
Geschiedenis Koffie En Dromen
"De Koffie" zoals Koffie & Dromen beter bekend staat, was van origine gevestigd (19 oktober 1994) op de hoek van de Hooikade en Mauritskade. Daar op die historische plek op 1 van de invalswegen naar het centrum toe is de legende begonnen. Kenmerkend voor "de Koffie" is altijd de meer dan uitstekende kaart geweest met een zeer uitgebreide selectie van rookwaren en de perfecte koffie. Een van de eerste koffie shops die afwogen in Den Haag en de Haze wiet introduceerde binnen de haagse grachtengordel. Den Haag stond op zijn kop! Het was al jaren gewend aan het 'heeltje' en 'halfje' (Fl 25,- en Fl 12,50).
|  |
Door nieuwe gemeentelijk beleid, de shops moesten 500 meter van voortgezet onderwijsinstellingen zijn gevestigd (landelijk 250 m), moest het daar helaas na 6 jaar (8 juni 2000) gesloten worden. Na een pauze van 2 jaar (13 juni 2002) kwam de mogelijkheid om op het Westeinde in de voormalige Ceylonica te vestigen. En zo kwam, 8 jaar na het eerste begin, "de Koffie" weer terug op de groene kaart.
 | |
Beeldend kunstenaar
Gerrit Watjes overleden
Gerrit Watjes heeft de vloer van het westeinde omgetoverd in een waar kunstwerk. Helaas is hij van ons heen gegaan, hieronder een kort artikel over Gerrit.
Op 17 oktober jl. werd beeldend kunstenaar Gerrit Wattjes op Oud
Eik en Duinen door zijn familie en vele vrienden naar zijn laatste
rustplaats gebracht. Geschokt en bedroefd door Gerrit’s onverwachte
heengaan werd de serene plechtigheid teneergeslagen
beleefd.
Gerrit, beeldend kunstenaar, beleefde een breed terrein. Hij maakte
zijn eigen verf met pigmenten, vulstoffen en natuurlijke oliën in plaats
van in tubes te knijpen. Ook mechanica boeide hem, vooral het analyseren
van toepassingen. Hij ontwikkelde en bouwde zelf zijn bijzondere
etspers. Hij exposeerde in ons land en daarbuiten met grote
projecten. Gerrit nam als kunstenaar veel initiatieven als het ging over
vormgeving en ruimtelijk beleven.
Zijn atelier in het Zeeheldenkwartier, een oud pakhuis aan de
Trompstraat op nummer 9, dat begin jaren ’80 bijna moest wijken
voor nieuwbouw, bewoonde hij ruim 35 jaar. In 1984 ging de Haagse
gemeenteraad ermee akkoord, dat het uniek verbouwde pakhuis overeind
bleef.
Gerrit wilde niet van werktijden weten en stelde “Tijd bestaat niet als
je geen begin en einde weet”. Ik werk, aldus Gerrit, om te genieten en
ik krijg steeds meer ruimte voor mijn kinderen. Daarmee moet je niet
wachten tot je 65 bent. Gerrit is 59 jaar geworden.
Hij was een hulpvaardig, bescheiden man, een doorzetter met gevoel
voor humor. Hij zocht in zijn werk vaak naar uiterste grenzen, wat hem
veel energie heeft gekost. Daar moet je wel een beetje gestoord voor
zijn, zei hij wel eens, zich gesteund voelend door zijn grootvader, Prof.
J.W. Wattjes, vroeger hoogleraar aan de Universiteit in Delft.
Gerrit Wattjes heeft met passie voor zijn werk geleefd.
Wim van der Kemp
Koffie en Dromen op de Mauritskade in de vorige eeuw.
'Break' aan het werk op de Mauriskade.
